Hadhrat ‘Ali (ra)

Hadhrat Ali (ra) (590 – 661)


Okres Khilāfat: 656 – 661 n.e.


Wcześniejsze życie

Jego pełne nazwisko brzmiało ‘Ali bin Abi Talib. Hadhrat ‘Ali (ra) był synem wujka Proroka Muhammada, Abu Taliba. Urodził się w Mekce około dwadzieścia lat po narodzinach Proroka Muhammada (saw) (tj. w 570 roku). Jego ojciec Abu Talib i matka Fatimah były tymi dwiema osobami, które dbały o Proroka (saw) w jego wczesnym dzieciństwie.

Kiedy Hadhrat ​​‘Ali (ra) urodził się, Prorok (saw) stał się jego opiekunem z powodu ciężkiej sytuacji finansowej jego ojca.

W noc, kiedy Prorok (saw) opuścił Mekkę udając się do Medyny, Hadhrat ‘Ali (ra) dla zmylenia przywódców mekkańskich położył się w łóżku Proroka (saw).  Planowali oni aresztowanie i zabicie Proroka (saw). Nie uzyskali, pomimo gróźb, żadnych informacji od Hadhrat ‘Alego (ra) i plany zabicia Proroka (saw) nie powiodły się.

Hadhrat ‘Ali (ra) był odważnym i wprawnym wojownikiem. Był Towarzyszem Proroka (saw) przez trzydzieści lat. Brał udział w prawie każdej bitwie wraz z Prorokiem (saw). Był inteligentnym, bardzo wykształconym i pobożnym Towarzyszem Proroka Muhammada (saw). Hadhrat ‘Ali (ra) ożenił się z córką Proroka (saw) Fatimą (ra).

 

Jego ​​Khilāfat

Hadhrat ‘Ali (ra) został wybrany na czwartego Khilāfat 23 czerwca 656 r.n.e., sześć dni po śmierci Hadhrat ‘Uthmana (ra). W trakcie tych dni zapanowało bezprawie i nieporządek w mieście Medyna. Hadhrat ‘Ali (ra) przeniósł stolicę z Medyny do miasta Kufa w Iraku.

Po wyborze staną w obliczu żądania muzułmanów, włączanie z wpływowmi Towarzyszami Proroka Muhammada (saw) takimi jak Hadhrat Talha (ra) i Hadhrat Zubair (ra), aby natychmiast ukarać morderców Hadhrat ‘Uthmana (ra).

Hadhrat ‘Ali (ra) ogłosił, że jego najważniejszym priorytetem będzie przywrócenia prawa i porządku w państwie i tylko wtedy będzie w stanie postawić przed sądem oprawców Hadhrat ‘Uthman (ra).

Niestety Hadhrat Talha (ra) i Hadhrat Zubair (ra) nie zgodzili się z Hadratem ‘Ali (ra) i zaczęli formować armie.  Hadhrat ‘Aa’isza (ra), która nie była świadoma rzeczywistej sytuacji, również dołączyła się do nich w wysiłkach ukarania oprawców. Ta trójka poprowadziła małą armię w kierunku Basry.

Hadhrat ‘Ali (ra) zrobił wszystko, co w jego mocy, aby uniknąć walki i przelewu krwi, ale poniósł porażkę. Niestety miała miejsce bitwa pomiędzy jego siłami i siłami Hadhrat ‘Aa’iszy (ra). Hadhrat Talha (ra) i Hadhrat Zubair (ra) opuścili jej siły nawet jeszcze przed bitwą i zostali zabici przez kilku przeciwników. Siły Hadhrat ‘Aa’iszy (ra) zostały pokonane, ale Hadhrat ‘Ali (ra) oddał jej należny szacunek i zapewnił jej bezpieczeństwo.

Bitwa ta nazwana została bitwą Dżamal [arab. wielbłąd], ponieważ Hadhrat ‘Aa’isza (ra) jeździła na wielbłądzie w czasie tej bitwy. Później, przez resztę swego życia, Hadhrat ‘Aa’isza (ra) czuła żal, że walczyła przeciwko Hadhrat ‘Ali (ra).

 

Bitwa pod Saffain (czerwiec 677 r.n.e.)

Po bitwie pod Dżamal, Hadhrat ‘Ali ponownie nalegał na Amiira Mu‘aałiah aby podporządkował się mu w najlepszym interesie islamu. Lecz Amiir Mu‘aałiah jeszcze raz odmówił, pod pretekstem pomszczenia wcześnie rozlanej krwi Hadhrat ‘Uthmana (ra), który należał do rodziny Umajjah.

Amiir Mu`aałiah wraz z Amar Bin Alaa’s rozpoczął organizowanie armii. Hadhrat ‘Ali nie miał innego wyboru tylko ruszyć w kierunku Syrii, aby walczyć z Amiirem Mu‘aałiah. W czerwcu 657 r. n.e. dwie armie spotkały się w bitwie pod Saffain.

Obie strony poniosły wielkie ofiary. O wyniku bitwy musiał zdecydować komitet rozjemczy. Składał się on z Abu Musa al-Ash‘ari (ra) reprezentującego Hadhrata ‘Ali (ra) i ‘Amar Bin Aa’s reprezentującego Amiir Mu‘aałiah. Ten arbitraż również zakończył się niepowodzeniem, ponieważ ‘Amar Bin Alaa’s odszedł od decyzji ustalonej z Abu Musa al-Ash‘ari (ra)

 

Pojawienie się Khałaarij

Duża grupa ludzi, będąca przede wszystkim przeciwko propozycji arbitrażu, oddzieliła się od Hadhrata ‘Ali (ra) i wybrała między sobą niezależnego Amiira. Ta grupa została nazwana Khałaarij co oznacza ludzie którzy wyszli z układu. Najpierw Hadhrata ‘Ali (ra) starał się im to wyperswadować i namawiał ich do poddania się mu, ale zakończyło się to niepowodzeniem. Doprowadziło to do okrutnej bitwy, w której większość z Khałaarij została zabita.

Jego śmierć (czerwiec 661 r.n.e.)

Po miażdżącej klęsce Khałaarij planowali zabicie Hadhrata ‘Alego (ra), Amiir Mu‘aałiah (ra) i ‘Amar Bin Alaa’s (ra). Dwóch ostatnich uszło z życiem. Natomiast kiedy Hadhrata ‘Ali (ra) udawał się do meczetu na modlitwę Fażyr, został śmiertelnie raniony przez napastnika. Dwa dni później ten odważny i pobożny Khilāfat odszedł. Niewątpliwie Hadhrat ‘Ali (ra) poświęcił swoje życia dla integralności
​​Khilāfat.

Ahmadiyya w Polsce   |   Certyfikacja Halal   |   Telewizja MTA International   |   Coroczne Konferencje Dżelsa Salana   |   Inne języki   |   Mapa Strony   |   Kontakt
© 2011 Stowarzyszenie Muzułmańskie Ahmadiyya, Wszelkie prawa zastrzeżone.